تفکر استراتژیک نوعی تفکر انتقادی سازمانی و عملی است که شامل دیدن تصویر بزرگ، برنامه‌ریزی پیش‌رو و عملی کردن فکر برای به دست آوردن مزیت رقابتی در تجارت است. متفکران استراتژیک می‌توانند این شایستگی‌ها را برای دنبال کردن موقعیت‌های مدیریت ارشد در شرکت‌های خود یا بهبود استراتژی‌های تجاری خود تقویت کنند. متفکران استراتژیک در حل مسئله، تصمیم گیری و توسعه برنامه‌های عمل واقع بینانه برای دستیابی به اهداف خاص برتری دارند. در مقالات قبلی درباره رهبری استراتژی صحبت کردیم. در این مقاله قصد داریم درباره تفکر استراتژیک و ویژگی‌های آن و همچنین تفاوت آن با برنامه ریزی استراتژیک را مورد بحث قرار دهیم.

رهبری استراتژیک به پتانسیل یک مدیر برای بیان یک چشم انداز استراتژیک سازمان یا بخشی از سازمان و ایجاد انگیزه و ترغیب دیگران برای کسب آن چشم انداز اشاره دارد. از آن می‌توان به عنوان استراتژی در مدیریت کارکنان و پتانسیل تأثیرگذاری بر اعضای سازمان و اجرای تغییرات سازمانی تعریف کرد. رهبران استراتژیک ساختار سازمانی را ایجاد می‌کنند، منابع را تخصیص می‌دهند و چشم انداز استراتژیک را بیان می‌کنند. رهبران استراتژیک در یک محیط مبهم روی موضوعات بسیار دشواری کار می‌کنند که بر موقعیت‌ها و سازمان‌های بیرونی از خودشان تأثیر می‌گذارند و تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در این مقاله از مجله یسنا به تعریف و ویژگی‌های رهبری استراتژیک پرداخته ایم.

در استراتژی چابک یک سازمان احتمالاً نمی‌توانیم همه چیز را از قبل بدانیم. بنابراین باید برنامه‌هایی طراحی کنیم که برای انطباق، تکامل و پاسخگویی به اطلاعات جدید باشد. دنیای امروز به سرعت در حال تغییر است. آینده، در بسیاری از موارد، نامشخص، پیچیده، و پیش بینی آن دشوار است. اما برای موفقیت، یک کسب و کار به جهت گیری مؤثر برای تمرکز تلاش‌ها، انتخاب بهتر، بهینه سازی سازمان‌ها برای انطباق با تغییر شرایط و عملکرد نیاز دارد. در این مقاله ما به معنای واقعی استراتژی چابک و اینکه چه چیزی آن را چابک می‌کند خواهیم پرداخت.

تعریف استراتژی در یک سازمان چیست؟ اقدامی است که مدیران برای دستیابی به یک یا چند هدف برای سازمان انجام می‌دهند. یا به عبارتی می‌توان «یک جهت کلی برای شرکت در نظر گرفت و اجزای مختلف را برای دستیابی به وضعیت مطلوب در آینده تعریف کرد. استراتژی‌های یک شرکت از فرآیند برنامه ریزی استراتژیک دقیق حاصل می‌شود. استراتژی‌های یک سازمان همه چیز در مورد یکپارچه سازی فعالیت‌های سازمانی و همچنین استفاده و تخصیص منابع کمیاب در محیط سازمان به منظور دستیابی به اهداف فعلی می‌باشد.

ارزیابی استراتژی به اندازه تدوین استراتژی اهمیت دارد. چرا که کارایی و اثربخشی برنامه‌های جامع را در دستیابی به نتایج مطلوب روشن می‌کند. مدیران همچنین می‌توانند تناسب استراتژی فعلی را در دنیای پویای امروزی با نوآوری‌های اجتماعی-اقتصادی، سیاسی و فناوری ارزیابی کنند. ارزیابی یا سنجش استراتژیک مرحله نهایی مدیریت استراتژیک است. اهمیت ارزیابی استراتژیک در توانایی آن برای هماهنگ کردن وظایف انجام شده توسط مدیران، گروه‌ها، بخش‌ها و... از طریق کنترل عملکرد است. ارزیابی استراتژیک به دلیل عوامل مختلفی از جمله توسعه ورودی برای برنامه ریزی استراتژیک جدید، تمایل به بازخورد، ارزیابی و پاداش، توسعه فرآیند مدیریت استراتژیک، قضاوت در مورد اعتبار انتخاب استراتژیک و... اهمیت دارد. در این مقاله به فرآیند ارزیابی استراتژی و اهمیت آن پرداخته‌ایم.

انعطاف پذیری استراتژیک در یک سازمان به توانایی ‌های آن سازمان برای انطباق با محیط کسب و کار اشاره دارد. هنگامی که محیط سازمان ‌ها تغییر ‌کند، عدم قطعیت ‌ها و خطرات افزایش می‌یابد. از این رو، شرکت‌های انعطاف پذیر به دنبال غلبه بر آن‌ و تطبیق با استراتژی خود هستند. به طور کلی هدف شرکت‌ها این است که رقابت استراتژیک آن‌ها مرتبط باشد و مزیت رقابتی حفظ شود. توانایی انطباق با محیط‌های تجاری در حال تغییر، آسان نیست. سختی این امر اغلب به این دلیل رخ می‌دهد که شرکت‌ها فقط بر موفقیت‌های گذشته تمرکز دارند و همچنان استراتژی قدیمی را صرف نظر از اینکه آیا هنوز به شرایط فعلی مربوط است یا خیر حفظ می‌کنند. در نتیجه، این شرکت‌ها دیر تغییر و انعطاف ناپذیر هستند.